ВЕСТИБУЛЯРДЫК ШВАННОМАДАГЫ БАШ ООРУСУНУН ПАЙДА БОЛУУ ТОБОКЕЛ ФАКТОРЛОРУНА СЕРЕП

Макала вестибулярдык шванномасы бар бейтаптарда оорунун өзү жана жүргүзүлгөн дарылоо баш оорусунун өнүгүшүнө кандай таасир этерин изилдөөгө, ошондой эле цефалгия менен байланышкан узак мөөнөттүү эмгекке жарамсыздыктын клиникалык предикторлорун аныктоого арналган. Изилдөөнүн максаты бул оорулуу топто күчтүү жана узакка созулган баш оорусу менен байланышкан факторлорду аныктоо болгон. Кесилиш обсервациялык изилдөө жүргүзүлүп, ага өлчөмү 3 смден кичине болгон биринчилик вестибулярдык шванномасы бар 538 бейтап жана шишиги жок 103 адамдан турган көзөмөл тобу киргизилген. Изилдөөдө баш оорусунан улам инвалиддүүлүктү баалоочу сурамжылоо, ооруканалык тынчсыздануу жана депрессия шкаласы, ошондой эле вестибулярдык шванноманын симптомдору боюнча анкета колдонулган. Бейтаптардын орточо жашы 65 жашты түзгөн, алардын 57% аялдар болгон, ал эми дарылоо менен текшерүүнүн ортосундагы орточо аралык 7,7 жылга жеткен. Изилдөөнүн жыйынтыгында дарылоодон дээрлик 8 жыл өткөндөн кийин бейтаптардын болжол менен жарымы ар түрдүү жыштыктагы жана оордуктагы баш оорусун сезе берери аныкталган. Айрыкча күчтүү баш оорусу байкоодо турган бейтаптарда көзөмөл тобуна салыштырмалуу кыйла көп катталган. Жыйынтыгында баш оорусунан улам узакка созулган оор инвалиддүүлүктүн эң маанилүү предикторлору катары бейтапка байланышкан факторлор, анын ичинде жаш курагы, жынысы, психикалык саламаттыгы жана дарылоого чейин эле баш оорусунун болушу аныкталган.