ПРАКТИКАЛЫК ПАРОДОНТОЛОГИЯ: РЕЦЕССИЯНЫ ЖАБУУ ЫКМАЛАРЫНЫН САЛЫШТЫРМАЛУУ МҮНӨЗДӨМӨСҮ

Макала практикалык пародонтологияда тиш этинин рецессиясын жабуунун негизги хирургиялык ыкмаларын салыштырмалуу баалоого арналган. Эмгекте коронардык жылдырылган лоскут сыяктуу лоскуттук ыкмалардын, ошондой эле эркин тиш эт трансплантатын жана бириктиргич ткандык трансплантатты колдонуу менен аткарылган трансплантациялык ыкмалардын клиникалык өзгөчөлүктөрү каралган. Изилдөөнүн максаты ар түрдүү донордук трансплантаттардын операциядан кийинки ооруну, донордук аймактын айыгышын, трансплантаттын сиңишин, тиш этинин четинин туруктуулугун, тиш эт көлөмүнүн көбөйүшүн жана рецессиянын жабылыш даражасын салыштыруу болгон. Изилдөөгө Миллер боюнча I–II класстагы симметриялуу рецессиясы бар 20 тамеки чекпеген бойго жеткен бейтап катышкан. Алар эки топко бөлүнгөн: биринчи топто коронардык жылдырылган лоскут колдонулган, ал эми экинчи топто таңдайдан алынган бириктиргич ткандык трансплантат менен коштолгон коронардык жылдырылган лоскут жүргүзүлгөн. Изилдөөнүн жыйынтыгында бириктиргич ткандык трансплантатты колдонуу рецессияны жабуунун туруктуураак натыйжаларын камсыз кылаары, тиш этинин фенотипинин калыңдыгын жогорулатаары жана донордук аймактагы операциядан кийинки ооруну азыраак жаратары аныкталган. 6 айдан кийин тамыр бетинин жабылышы трансплантат колдонулган топто 98%га жетсе, бир гана лоскуттук ыкма колдонулган топто бул көрсөткүч 85%ды түзгөн. Жыйынтыгында аутогендик бириктиргич ткандык трансплантат тиш эт рецессиясын хирургиялык жол менен дарылоодо эң натыйжалуу ыкмалардын бири болуп саналары жана кератиндешкен бекитилген тиш эт аймагын көбөйтүүдө «алтын стандарт» катары каралышы мүмкүн экени белгиленген.