Острая парапроктитти диагностикалоо жана дарылоонун заманбап ыкмалары (адабияттарга сереп)

Острая парапроктит – бул клиникалык жактан маанилүү, параректалдык ткандардагы гнойдуу-сезгенүү жаракаты, кайталоо коркунучу жана аналдык фистуланын пайда болушуна байланыштуу өз убагында диагностикалоону, адекваттуу хирургиялык дренажды жана кийинки көзөмөлдү талап кылат. Бул изилдөөнүн максаты – курч парапроктит менен ооруган бейтаптардын этиологиясы, патогенези, классификациясы, диагностикасы, хирургиялык дарылоосу жана операциядан кийинки башкаруу боюнча учурдагы адабияттагы маалыматтарды жалпылоо болду. Салыштырма талдоонун элементтерин камтыган сүрөттөмөлүү адабият карап чыгуу жүргүзүлдү. Карап чыгуу көрсөткөндөй, курч парапроктит көбүнчө криптоглонддук инфекциянын полимикробиалдык флорасынын таасиринен жана гнойдун перианальдык, интесфинктердик, ишиоанальдык же супралеватордук мейкиндикке жайылышынан улам пайда болот. Типиктүү беттик абсцессди диагностикалоо үчүн клиникалык текшерүү жана манжа менен ректалдык текшерүү жетиштүү, ал эми кайталануучу, терең жана Крон оорусуна байланыштуу формалар магниттик-резонанс томографиясын же эндоанальдык ультраүн диагностикасын талап кылат. Убагында жасалган кесүү жана дренаж дарылоонун негизги ыкмасы бойдон калууда. Биринчи фистулотомия так ырасталган төмөн жайгашкан фистулалар учурунда гана негиздүү болуп, ал эми татаал формалар этаптык ыкманы талап кылып, зарыл болгондо дренаждык сетонду колдонууну камтышы мүмкүн. Анализделген булактарга ылайык, дренаждан кийин фистула пайда болуунун жыштыгы 23,0%дан 33,9%га чейин болгон, ал эми бир рандомизацияланган изилдөөдө тампонадды алып салуу оору деңгээлин 38,2 баллдан 28,2 баллга чейин төмөндөтүп, фистула пайда болуунун же кайра кайталоонун статистикалык маанилүү жогорулашына алып келген эмес. Антибиотик терапиясы системалуу инфекция, целлюлит, иммундук депрессия же кант диабети учурларында тандалма түрдө колдонулган. Оптималдуу башкаруу стратегиясы анатомиялык формасына, фистула пайда болуу тобокелдигине, системалуу көрүнүштөргө жана кошумча ооруларга жараша ылайыкташтырылышы керек. Изилдөөнүн практикалык мааниси курч парапроктит менен ооруган бейтаптарды катмарлуу башкаруу алгоритмин негиздөөдө, ал оорунун жөнөкөй жана татаал формаларын айырмалоого, сүрөткө түшүрүү, антибиотик терапиясы жана этаптуу хирургиялык дарылоо зарылдыгын өз убагында аныктоого, ошондой эле рецидив жана аналдык фистула түзүлүү тобокелдигин эске алууга мүмкүндүк берет